trogscip
Old English
Etymology
trog (“trough”) + sċip (“ship”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈtroɡˌʃip/, [ˈtroɣˌʃip]
Noun
trogsċip n
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | trogsċip | trogsċipu |
| accusative | trogsċip | trogsċipu |
| genitive | trogsċipes | trogsċipa |
| dative | trogsċipe | trogsċipum |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “trog-scip”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.