triteism
Romanian
Etymology
Borrowed from French trithéisme.
Noun
triteism n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | triteism | triteismul |
| genitive-dative | triteism | triteismului |
| vocative | triteismule | |
Swedish
Noun
triteism c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | triteism | triteisms |
| definite | triteismen | triteismens | |
| plural | indefinite | — | — |
| definite | — | — |
References
- triteism in Svenska Akademiens ordbok (SAOB)
- triteism in Nordisk familjebok (2nd ed., 1919)