trinitate
Basque
Etymology
Learned borrowing from Latin trīnitātem.
Pronunciation
- IPA(key): /trinitate/ [t̪ri.ni.t̪a.t̪e]
- Rhymes: -ate, -e
- Hyphenation: tri‧ni‧ta‧te
Noun
trinitate inan
Declension
| indefinite | singular | plural | proximal plural | |
|---|---|---|---|---|
| absolutive | trinitate | trinitatea | trinitateak | trinitateok |
| ergative | trinitatek | trinitateak | trinitateek | trinitateok |
| dative | trinitateri | trinitateari | trinitateei | trinitateoi |
| genitive | trinitateren | trinitatearen | trinitateen | trinitateon |
| comitative | trinitaterekin | trinitatearekin | trinitateekin | trinitateokin |
| causative | trinitaterengatik | trinitatearengatik | trinitateengatik | trinitateongatik |
| benefactive | trinitaterentzat | trinitatearentzat | trinitateentzat | trinitateontzat |
| instrumental | trinitatez | trinitateaz | trinitateez | trinitateotaz |
| innesive | trinitatetan | trinitatean | trinitateetan | trinitateotan |
| locative | trinitatetako | trinitateko | trinitateetako | trinitateotako |
| allative | trinitatetara | trinitatera | trinitateetara | trinitateotara |
| terminative | trinitatetaraino | trinitateraino | trinitateetaraino | trinitateotaraino |
| directive | trinitatetarantz | trinitaterantz | trinitateetarantz | trinitateotarantz |
| destinative | trinitatetarako | trinitaterako | trinitateetarako | trinitateotarako |
| ablative | trinitatetatik | trinitatetik | trinitateetatik | trinitateotatik |
| partitive | trinitaterik | — | — | — |
| prolative | trinitatetzat | — | — | — |
Further reading
- “trinitate”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
- “trinitate”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005
Interlingua
Noun
trinitate (plural trinitates)
Latin
Noun
trīnitāte
- ablative singular of trīnitās
Romanian
Alternative forms
- тринитате (trinitate) — Moldovan Cyrillic spelling
Etymology
Borrowed from French trinité, from Latin trīnitās, trīnitātis.
Noun
trinitate f (plural trinități)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | trinitate | trinitatea | trinități | trinitățile | |
| genitive-dative | trinități | trinității | trinități | trinităților | |
| vocative | trinitate, trinitateo | trinităților | |||
See also
Further reading
- “trinitate”, in DEX online—Dicționare ale limbii române (Dictionaries of the Romanian language) (in Romanian), 2004–2026