tricliniu
Romanian
Etymology
Borrowed from Latin triclinium.
Noun
tricliniu n (plural triclinii)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | tricliniu | tricliniul | triclinii | tricliniile | |
| genitive-dative | tricliniu | tricliniului | triclinii | tricliniilor | |
| vocative | tricliniule | tricliniilor | |||