trahax
Latin
Etymology
From trahō (“to drag”) + -āx.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈtra.(ɦ)aːks]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtraː.aks]
Adjective
trahāx (genitive trahācis); third-declension one-termination adjective
- (Plautine, hapax legomenon) that draws everything to himself, greedy, covetous
- c. 197 BCE, Plautus, Persa III. iii. 405-416:
- [Toxilus] Curate isti intus, iam ego domum me recipiam. [Dordalus]. Oh,
Toxile, quid agitur? [Toxilus] Oh, lutum lenonium,
commixtum caeno sterculinum publicum,
impure, inhoneste, iniure, inlex, labes popli,
pecuniae accipiter avide atque invide,
procax, rapax, trahax— trecentis versibus
tuas impuritias traloqui nemo potest—
accipin argentum? accipe sis argentum, impudens,
tene sis argentum, etiam tu argentum tenes?
possum te facere ut argentum accipias, lutum?
non mihi censebas copiam argenti fore,
qui nisi iurato mihi nil ausu's credere?- (please add an English translation of this quotation)
- [Toxilus] Curate isti intus, iam ego domum me recipiam. [Dordalus]. Oh,
Declension
Third-declension one-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | trahāx | trahācēs | trahācia | ||
| genitive | trahācis | trahācium | |||
| dative | trahācī | trahācibus | |||
| accusative | trahācem | trahāx | trahācīs trahācēs |
trahācia | |
| ablative | trahācī trahāce |
trahācī | trahācibus | ||
| vocative | trahāx | trahācēs | trahācia | ||
References
- “trahax”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “trahax”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.