toiligh
Irish
Etymology
Pronunciation
Verb
toiligh (present analytic toilíonn, future analytic toileoidh, verbal noun toiliú, past participle toilithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | toilím | toilíonn tú; toilír† |
toilíonn sé, sí | toilímid; toilíonn muid |
toilíonn sibh | toilíonn siad; toilíd† |
a thoilíonn; a thoilíos | toilítear |
| past | thoiligh mé; thoilíos | thoiligh tú; thoilís | thoiligh sé, sí | thoilíomar; thoiligh muid | thoiligh sibh; thoilíobhair | thoiligh siad; thoilíodar | a thoiligh | toilíodh |
| past habitual | thoilínn / toilínn‡ |
thoilíteá / toilíteᇠ|
thoilíodh sé, sí / toilíodh sé, sí‡ |
thoilímis; thoilíodh muid / toilímis‡; toilíodh muid‡ |
thoilíodh sibh / toilíodh sibh‡ |
thoilídís; thoilíodh / toilídís‡; toilíodh siad‡ |
a thoilíodh | thoilítí / toilítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | toileoidh mé; toileod; toileochaidh mé† |
toileoidh tú; toileoir†; toileochaidh tú† |
toileoidh sé, sí; toileochaidh sé, sí† |
toileoimid; toileoidh muid; toileochaimid†; toileochaidh muid† |
toileoidh sibh; toileochaidh sibh† |
toileoidh siad; toileoid†; toileochaidh siad† |
a thoileoidh; a thoileos; a thoileochaidh†; a thoileochas† | toileofar; toileochar† |
| conditional | thoileoinn; thoileochainn† / toileoinn‡; toileochainn†‡ |
thoileofá; thoileochthᆠ/ toileofá‡; toileochthᆇ |
thoileodh sé, sí; thoileochadh sé, sí† / toileodh sé, sí‡; toileochadh sé, s톇 |
thoileoimis; thoileodh muid; thoileochaimis†; thoileochadh muid† / toileoimis‡; toileodh muid‡; toileochaimis†‡; toileochadh muid†‡ |
thoileodh sibh; thoileochadh sibh† / toileodh sibh‡; toileochadh sibh†‡ |
thoileoidís; thoileodh siad; thoileochaidís†; thoileochadh siad† / toileoidís‡; toileodh siad‡; toileochaidís†‡; toileochadh siad†‡ |
a thoileodh; a thoileochadh† | thoileofaí; thoileochthaí† / toileofaí‡; toileochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtoilí mé; go dtoilíod† |
go dtoilí tú; go dtoilír† |
go dtoilí sé, sí | go dtoilímid; go dtoilí muid |
go dtoilí sibh | go dtoilí siad; go dtoilíd† |
— | go dtoilítear |
| past | dá dtoilínn | dá dtoilíteá | dá dtoilíodh sé, sí | dá dtoilímis; dá dtoilíodh muid |
dá dtoilíodh sibh | dá dtoilídís; dá dtoilíodh siad |
— | dá dtoilítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | toilím | toiligh | toilíodh sé, sí | toilímis | toilígí; toilídh† |
toilídís | — | toilítear |
| past participle | toilithe | |||||||
| verbal noun | toiliú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| toiligh | thoiligh | dtoiligh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.