toedragen

Dutch

Etymology

From toe +‎ dragen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈtuˌdraːɣə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: toe‧dra‧gen

Verb

toedragen

  1. to cherish (feelings)

Conjugation

Conjugation of toedragen (strong class 6, separable)
infinitive toedragen
past singular droeg toe
past participle toegedragen
infinitive toedragen
gerund toedragen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular draag toe droeg toe toedraag toedroeg
2nd person sing. (jij) draagt toe, draag toe2 droeg toe toedraagt toedroeg
2nd person sing. (u) draagt toe droeg toe toedraagt toedroeg
2nd person sing. (gij) draagt toe droegt toe toedraagt toedroegt
3rd person singular draagt toe droeg toe toedraagt toedroeg
plural dragen toe droegen toe toedragen toedroegen
subjunctive sing.1 drage toe droege toe toedrage toedroege
subjunctive plur.1 dragen toe droegen toe toedragen toedroegen
imperative sing. draag toe
imperative plur.1 draagt toe
participles toedragend toegedragen
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.