tiomáin

Irish

Alternative forms

comáin, tiomáil, tumáin, tumáil

Etymology

Denominal verb from Middle Irish timmáin, verbal noun of do·immaig,^[1] from to- + Old Irish imm·aig (“to drive about”).

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /tʲəˈmˠɑːnʲ/
(Connacht) IPA^(key): /ˈtʲimˠɑːnʲ/
(Ulster) IPA^(key): /ˈtʲimˠanʲ/

Verb

tiomáin (present analytic tiomáineann, future analytic tiomáinfidh, verbal noun tiomáint, past participle tiomáinte)

to drive
to propel, impel
(golf) to drive

Conjugation

Conjugation of *tiomáin* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	tiomáinim	tiomáineann tú; tiomáinir^†	tiomáineann sé, sí	tiomáinimid; tiomáineann muid	tiomáineann sibh	tiomáineann siad; tiomáinid^†	a thiomáineann; a thiomáineas	tiomáintear
past	thiomáin mé; thiomáineas	thiomáin tú; thiomáinis	thiomáin sé, sí	thiomáineamar; thiomáin muid	thiomáin sibh; thiomáineabhair	thiomáin siad; thiomáineadar	a thiomáin	tiomáineadh
past habitual	thiomáininn / tiomáininn^‡	thiomáinteá / tiomáinteá^‡	thiomáineadh sé, sí / tiomáineadh sé, sí^‡	thiomáinimis; thiomáineadh muid / tiomáinimis^‡; tiomáineadh muid^‡	thiomáineadh sibh / tiomáineadh sibh^‡	thiomáinidís; thiomáineadh siad / tiomáinidís^‡; tiomáineadh siad^‡	a thiomáineadh	thiomáintí / tiomáintí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	tiomáinfidh mé; tiomáinfead	tiomáinfidh tú; tiomáinfir^†	tiomáinfidh sé, sí	tiomáinfimid; tiomáinfidh muid	tiomáinfidh sibh	tiomáinfidh siad; tiomáinfid^†	a thiomáinfidh; a thiomáinfeas	tiomáinfear
conditional	thiomáinfinn / tiomáinfinn^‡	thiomáinfeá / tiomáinfeá^‡	thiomáinfeadh sé, sí / tiomáinfeadh sé, sí^‡	thiomáinfimis; thiomáinfeadh muid / tiomáinfimis^‡; tiomáinfeadh muid^‡	thiomáinfeadh sibh / tiomáinfeadh sibh^‡	thiomáinfidís; thiomáinfeadh siad / tiomáinfidís^‡; tiomáinfeadh siad^‡	a thiomáinfeadh	thiomáinfí / tiomáinfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtiomáine mé; go dtiomáinead^†	go dtiomáine tú; go dtiomáinir^†	go dtiomáine sé, sí	go dtiomáinimid; go dtiomáine muid	go dtiomáine sibh	go dtiomáine siad; go dtiomáinid^†	—	go dtiomáintear
past	dá dtiomáininn	dá dtiomáinteá	dá dtiomáineadh sé, sí	dá dtiomáinimis; dá dtiomáineadh muid	dá dtiomáineadh sibh	dá dtiomáinidís; dá dtiomáineadh siad	—	dá dtiomáintí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	tiomáinim	tiomáin	tiomáineadh sé, sí	tiomáinimis	tiomáinigí; tiomáinidh^†	tiomáinidís	—	tiomáintear

past participle	tiomáinte

verbal noun	tiomáint

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Coordinate terms

troitheánaigh (“to pedal”)

Derived terms

Mutation

Mutated forms of *tiomáin*
radical	lenition	eclipsis
tiomáin	thiomáin	dtiomáin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do-immaig”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language