tiúin

Irish

Etymology

Borrowed from English tune.

Noun

tiúin f (genitive singular tiúine, nominative plural tiúineanna)

tune

Declension

Declension of tiúin (second declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	tiúin	tiúineanna
vocative	a thiúin	a thiúineanna
genitive	tiúine	tiúineanna
dative	tiúin	tiúineanna

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an tiúin	na tiúineanna
genitive	na tiúine	na dtiúineanna
dative	leis an tiúin don tiúin	leis na tiúineanna

Verb

tiúin (present analytic tiúnann, future analytic tiúnfaidh, verbal noun tiúnadh, past participle tiúnta)

(ambitransitive) tune

Conjugation

Conjugation of *tiúin* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	tiúnaim	tiúnann tú; tiúnair^†	tiúnann sé, sí	tiúnaimid; tiúnann muid	tiúnann sibh	tiúnann siad; tiúnaid^†	a thiúnann; a thiúnas	tiúntar
past	thiúin mé; thiúnas	thiúin tú; thiúnais	thiúin sé, sí	thiúnamar; thiúin muid	thiúin sibh; thiúnabhair	thiúin siad; thiúnadar	a thiúin	tiúnadh
past habitual	thiúnainn / tiúnainn^‡	thiúntá / tiúntá^‡	thiúnadh sé, sí / tiúnadh sé, sí^‡	thiúnaimis; thiúnadh muid / tiúnaimis^‡; tiúnadh muid^‡	thiúnadh sibh / tiúnadh sibh^‡	thiúnaidís; thiúnadh siad / tiúnaidís^‡; tiúnadh siad^‡	a thiúnadh	thiúntaí / tiúntaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	tiúnfaidh mé; tiúnfad	tiúnfaidh tú; tiúnfair^†	tiúnfaidh sé, sí	tiúnfaimid; tiúnfaidh muid	tiúnfaidh sibh	tiúnfaidh siad; tiúnfaid^†	a thiúnfaidh; a thiúnfas	tiúnfar
conditional	thiúnfainn / tiúnfainn^‡	thiúnfá / tiúnfá^‡	thiúnfadh sé, sí / tiúnfadh sé, sí^‡	thiúnfaimis; thiúnfadh muid / tiúnfaimis^‡; tiúnfadh muid^‡	thiúnfadh sibh / tiúnfadh sibh^‡	thiúnfaidís; thiúnfadh siad / tiúnfaidís^‡; tiúnfadh siad^‡	a thiúnfadh	thiúnfaí / tiúnfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtiúna mé; go dtiúnad^†	go dtiúna tú; go dtiúnair^†	go dtiúna sé, sí	go dtiúnaimid; go dtiúna muid	go dtiúna sibh	go dtiúna siad; go dtiúnaid^†	—	go dtiúntar
past	dá dtiúnainn	dá dtiúntá	dá dtiúnadh sé, sí	dá dtiúnaimis; dá dtiúnadh muid	dá dtiúnadh sibh	dá dtiúnaidís; dá dtiúnadh siad	—	dá dtiúntaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	tiúnaim	tiúin	tiúnadh sé, sí	tiúnaimis	tiúnaigí; tiúnaidh^†	tiúnaidís	—	tiúntar

past participle	tiúnta

verbal noun	tiúnadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *tiúin*
radical	lenition	eclipsis
tiúin	thiúin	dtiúin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.