tevredenstellen

Dutch

Etymology

Univerbation of tevreden +‎ stellen.

Pronunciation

  • IPA(key): /təˈvreː.də(n)ˌstɛ.lə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: te‧vre‧den‧stel‧len

Verb

tevredenstellen

  1. (transitive) to satisfy

Conjugation

Conjugation of tevredenstellen (weak, separable)
infinitive tevredenstellen
past singular stelde tevreden
past participle tevredengesteld
infinitive tevredenstellen
gerund tevredenstellen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stel tevreden stelde tevreden tevredenstel tevredenstelde
2nd person sing. (jij) stelt tevreden, stel tevreden2 stelde tevreden tevredenstelt tevredenstelde
2nd person sing. (u) stelt tevreden stelde tevreden tevredenstelt tevredenstelde
2nd person sing. (gij) stelt tevreden stelde tevreden tevredenstelt tevredenstelde
3rd person singular stelt tevreden stelde tevreden tevredenstelt tevredenstelde
plural stellen tevreden stelden tevreden tevredenstellen tevredenstelden
subjunctive sing.1 stelle tevreden stelde tevreden tevredenstelle tevredenstelde
subjunctive plur.1 stellen tevreden stelden tevreden tevredenstellen tevredenstelden
imperative sing. stel tevreden
imperative plur.1 stelt tevreden
participles tevredenstellend tevredengesteld
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.