tevkif

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish توقیف (tevkıf), from Arabic تَوْقِيف (tawqīf).

Pronunciation

  • IPA(key): /tevˈcif/, (before a suffix beginning in a vowel) /tev.ciːf/

Noun

tevkif (definite accusative tevkifi, plural tevkifler or tevkifat) (obsolete)

  1. stop
    Synonym: durdurma
  2. (law) arrest, detention
    Synonym: tutuklama
    • 1934 August 2, Anadolu Agency, “Viyanada bir tevkif”, in Cumhuriyet:
      Alman menabiinden bildirildiğine göre Alman istihbarat bürosunun Viyana mümessili dün akşam Heimwehrenler tarafından tevkif edilmiş ve birkaç saat alıkonulmuştur. Bu esnada muhabirin evinde taharriyat yapılmıştır.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Declension of tevkif
singular plural
nominative tevkif tevkifler
definite accusative tevkifi tevkifleri
dative tevkife tevkiflere
locative tevkifte tevkiflerde
ablative tevkiften tevkiflerden
genitive tevkifin tevkiflerin

Derived terms

  • tevkif etmek
  • tevkifhane

References

  • tevkif”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
  • Nişanyan, Sevan (2002–), “tevkif”, in Nişanyan Sözlük
  • Robert Avery et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN