tenteren
Dutch
Etymology
From Middle French tenter, from Old French tempter, tenter, from Latin temptare, tentare.
Pronunciation
- IPA(key): /tɛnˈteː.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: ten‧ter‧en
Verb
tenteren
Conjugation
| Conjugation of tenteren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | tenteren | |||
| past singular | tenteerde | |||
| past participle | getenteerd | |||
| infinitive | tenteren | |||
| gerund | tenteren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | tenteer | tenteerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | tenteert, tenteer2 | tenteerde | ||
| 2nd person sing. (u) | tenteert | tenteerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | tenteert | tenteerde | ||
| 3rd person singular | tenteert | tenteerde | ||
| plural | tenteren | tenteerden | ||
| subjunctive sing.1 | tentere | tenteerde | ||
| subjunctive plur.1 | tenteren | tenteerden | ||
| imperative sing. | tenteer | |||
| imperative plur.1 | tenteert | |||
| participles | tenterend | getenteerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Related terms
Descendants
- → Indonesian: tentir
References
- van der Sijs, Nicoline, editor (2010), “tenteren”, in Etymologiebank, Meertens Institute