tegenstemmen

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈteː.ɣə(n)ˌstɛ.mə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: te‧gen‧stem‧men

Etymology 1

Univerbation of tegen +‎ stemmen.

Verb

tegenstemmen

  1. (intransitive) to vote against
    Antonym: voorstemmen
Conjugation
Conjugation of tegenstemmen (weak, separable)
infinitive tegenstemmen
past singular stemde tegen
past participle tegengestemd
infinitive tegenstemmen
gerund tegenstemmen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stem tegen stemde tegen tegenstem tegenstemde
2nd person sing. (jij) stemt tegen, stem tegen2 stemde tegen tegenstemt tegenstemde
2nd person sing. (u) stemt tegen stemde tegen tegenstemt tegenstemde
2nd person sing. (gij) stemt tegen stemde tegen tegenstemt tegenstemde
3rd person singular stemt tegen stemde tegen tegenstemt tegenstemde
plural stemmen tegen stemden tegen tegenstemmen tegenstemden
subjunctive sing.1 stemme tegen stemde tegen tegenstemme tegenstemde
subjunctive plur.1 stemmen tegen stemden tegen tegenstemmen tegenstemden
imperative sing. stem tegen
imperative plur.1 stemt tegen
participles tegenstemmend tegengestemd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

tegenstemmen

  1. plural of tegenstem
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.