tartină
Romanian
Etymology
Noun
tartină f (plural tartine)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | tartină | tartina | tartine | tartinele | |
| genitive-dative | tartine | tartinei | tartine | tartinelor | |
| vocative | tartină, tartino | tartinelor | |||