taistil

Irish

Etymology 1

From Old Irish taistlid (“travels, traverses”).

Verb

taistil (present analytic taistealaíonn, future analytic taistealóidh, verbal noun taisteal, past participle taistealta)

(ambitransitive) travel
(intransitive, basketball) travel

Conjugation

Conjugation of *taistil* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	taistealaím	taistealaíonn tú; taistealaír^†	taistealaíonn sé, sí	taistealaímid; taistealaíonn muid	taistealaíonn sibh	taistealaíonn siad; taistealaíd^†	a thaistealaíonn; a thaistealaíos	taistealaítear
past	thaistil mé; thaistealaíos	thaistil tú; thaistealaís	thaistil sé, sí	thaistealaíomar; thaistil muid	thaistil sibh; thaistealaíobhair	thaistil siad; thaistealaíodar	a thaistil	taistealaíodh
past habitual	thaistealaínn / taistealaínn^‡	thaistealaíteá / taistealaíteá^‡	thaistealaíodh sé, sí / taistealaíodh sé, sí^‡	thaistealaímis; thaistealaíodh muid / taistealaímis^‡; taistealaíodh muid^‡	thaistealaíodh sibh / taistealaíodh sibh^‡	thaistealaídís; thaistealaíodh / taistealaídís^‡; taistealaíodh siad^‡	a thaistealaíodh	thaistealaítí / taistealaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	taistealóidh mé; taistealód; taistealóchaidh mé^†	taistealóidh tú; taistealóir^†; taistealóchaidh tú^†	taistealóidh sé, sí; taistealóchaidh sé, sí^†	taistealóimid; taistealóidh muid; taistealóchaimid^†; taistealóchaidh muid^†	taistealóidh sibh; taistealóchaidh sibh^†	taistealóidh siad; taistealóid^†; taistealóchaidh siad^†	a thaistealóidh; a thaistealós; a thaistealóchaidh^†; a thaistealóchas^†	taistealófar; taistealóchar^†
conditional	thaistealóinn; thaistealóchainn^† / taistealóinn^‡; taistealóchainn^†^‡	thaistealófá; thaistealóchthá^† / taistealófá^‡; taistealóchthá^†^‡	thaistealódh sé, sí; thaistealóchadh sé, sí^† / taistealódh sé, sí^‡; taistealóchadh sé, sí^†^‡	thaistealóimis; thaistealódh muid; thaistealóchaimis^†; thaistealóchadh muid^† / taistealóimis^‡; taistealódh muid^‡; taistealóchaimis^†^‡; taistealóchadh muid^†^‡	thaistealódh sibh; thaistealóchadh sibh^† / taistealódh sibh^‡; taistealóchadh sibh^†^‡	thaistealóidís; thaistealódh siad; thaistealóchaidís^†; thaistealóchadh siad^† / taistealóidís^‡; taistealódh siad^‡; taistealóchaidís^†^‡; taistealóchadh siad^†^‡	a thaistealódh; a thaistealóchadh^†	thaistealófaí; thaistealóchthaí^† / taistealófaí^‡; taistealóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtaistealaí mé; go dtaistealaíod^†	go dtaistealaí tú; go dtaistealaír^†	go dtaistealaí sé, sí	go dtaistealaímid; go dtaistealaí muid	go dtaistealaí sibh	go dtaistealaí siad; go dtaistealaíd^†	—	go dtaistealaítear
past	dá dtaistealaínn	dá dtaistealaíteá	dá dtaistealaíodh sé, sí	dá dtaistealaímis; dá dtaistealaíodh muid	dá dtaistealaíodh sibh	dá dtaistealaídís; dá dtaistealaíodh siad	—	dá dtaistealaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	taistealaím	taistil	taistealaíodh sé, sí	taistealaímis	taistealaígí; taistealaídh^†	taistealaídís	—	taistealaítear

past participle	taistealta

verbal noun	taisteal

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

taistealaí m (“traveller”)
taistil le mála droma (“backpack”, intransitive verb, literally “travel with a backpack”)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

taistil m

vocative/genitive singular of taisteal

Mutation

Mutated forms of *taistil*
radical	lenition	eclipsis
taistil	thaistil	dtaistil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “taistil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN