taibhsigh
Irish
Etymology 1
From taibhse (“ghost; apparition, spectre; manifestation; appearance, look; display, ostentation; pretension, pride”) + -igh (verbal suffix).
Verb
taibhsigh (present analytic taibhsíonn, future analytic taibhseoidh, verbal noun taibhsiú, past participle taibhsithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | taibhsím | taibhsíonn tú; taibhsír† |
taibhsíonn sé, sí | taibhsímid; taibhsíonn muid |
taibhsíonn sibh | taibhsíonn siad; taibhsíd† |
a thaibhsíonn; a thaibhsíos | taibhsítear |
| past | thaibhsigh mé; thaibhsíos | thaibhsigh tú; thaibhsís | thaibhsigh sé, sí | thaibhsíomar; thaibhsigh muid | thaibhsigh sibh; thaibhsíobhair | thaibhsigh siad; thaibhsíodar | a thaibhsigh | taibhsíodh |
| past habitual | thaibhsínn / taibhsínn‡ |
thaibhsíteá / taibhsíteᇠ|
thaibhsíodh sé, sí / taibhsíodh sé, sí‡ |
thaibhsímis; thaibhsíodh muid / taibhsímis‡; taibhsíodh muid‡ |
thaibhsíodh sibh / taibhsíodh sibh‡ |
thaibhsídís; thaibhsíodh / taibhsídís‡; taibhsíodh siad‡ |
a thaibhsíodh | thaibhsítí / taibhsítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | taibhseoidh mé; taibhseod; taibhseochaidh mé† |
taibhseoidh tú; taibhseoir†; taibhseochaidh tú† |
taibhseoidh sé, sí; taibhseochaidh sé, sí† |
taibhseoimid; taibhseoidh muid; taibhseochaimid†; taibhseochaidh muid† |
taibhseoidh sibh; taibhseochaidh sibh† |
taibhseoidh siad; taibhseoid†; taibhseochaidh siad† |
a thaibhseoidh; a thaibhseos; a thaibhseochaidh†; a thaibhseochas† | taibhseofar; taibhseochar† |
| conditional | thaibhseoinn; thaibhseochainn† / taibhseoinn‡; taibhseochainn†‡ |
thaibhseofá; thaibhseochthᆠ/ taibhseofá‡; taibhseochthᆇ |
thaibhseodh sé, sí; thaibhseochadh sé, sí† / taibhseodh sé, sí‡; taibhseochadh sé, s톇 |
thaibhseoimis; thaibhseodh muid; thaibhseochaimis†; thaibhseochadh muid† / taibhseoimis‡; taibhseodh muid‡; taibhseochaimis†‡; taibhseochadh muid†‡ |
thaibhseodh sibh; thaibhseochadh sibh† / taibhseodh sibh‡; taibhseochadh sibh†‡ |
thaibhseoidís; thaibhseodh siad; thaibhseochaidís†; thaibhseochadh siad† / taibhseoidís‡; taibhseodh siad‡; taibhseochaidís†‡; taibhseochadh siad†‡ |
a thaibhseodh; a thaibhseochadh† | thaibhseofaí; thaibhseochthaí† / taibhseofaí‡; taibhseochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtaibhsí mé; go dtaibhsíod† |
go dtaibhsí tú; go dtaibhsír† |
go dtaibhsí sé, sí | go dtaibhsímid; go dtaibhsí muid |
go dtaibhsí sibh | go dtaibhsí siad; go dtaibhsíd† |
— | go dtaibhsítear |
| past | dá dtaibhsínn | dá dtaibhsíteá | dá dtaibhsíodh sé, sí | dá dtaibhsímis; dá dtaibhsíodh muid |
dá dtaibhsíodh sibh | dá dtaibhsídís; dá dtaibhsíodh siad |
— | dá dtaibhsítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | taibhsím | taibhsigh | taibhsíodh sé, sí | taibhsímis | taibhsígí; taibhsídh† |
taibhsídís | — | taibhsítear |
| past participle | taibhsithe | |||||||
| verbal noun | taibhsiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Alternative forms
Etymology 2
Adjective
taibhsigh
- genitive singular masculine of taibhseach (“showy, flamboyant; ostentatious; pretentious, proud”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| taibhsigh | thaibhsigh | dtaibhsigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “taibhsigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN