tacaigh

Irish

Etymology

By surface analysis, taca (“prop, support”) +‎ -aigh.

Verb

tacaigh (present analytic tacaíonn, future analytic tacóidh, verbal noun tacú, past participle tacaithe)

(intransitive) to support (+ le)

Conjugation

Conjugation of *tacaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	tacaím	tacaíonn tú; tacaír^†	tacaíonn sé, sí	tacaímid; tacaíonn muid	tacaíonn sibh	tacaíonn siad; tacaíd^†	a thacaíonn; a thacaíos	tacaítear
past	thacaigh mé; thacaíos	thacaigh tú; thacaís	thacaigh sé, sí	thacaíomar; thacaigh muid	thacaigh sibh; thacaíobhair	thacaigh siad; thacaíodar	a thacaigh	tacaíodh
past habitual	thacaínn / tacaínn^‡	thacaíteá / tacaíteá^‡	thacaíodh sé, sí / tacaíodh sé, sí^‡	thacaímis; thacaíodh muid / tacaímis^‡; tacaíodh muid^‡	thacaíodh sibh / tacaíodh sibh^‡	thacaídís; thacaíodh / tacaídís^‡; tacaíodh siad^‡	a thacaíodh	thacaítí / tacaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	tacóidh mé; tacód; tacóchaidh mé^†	tacóidh tú; tacóir^†; tacóchaidh tú^†	tacóidh sé, sí; tacóchaidh sé, sí^†	tacóimid; tacóidh muid; tacóchaimid^†; tacóchaidh muid^†	tacóidh sibh; tacóchaidh sibh^†	tacóidh siad; tacóid^†; tacóchaidh siad^†	a thacóidh; a thacós; a thacóchaidh^†; a thacóchas^†	tacófar; tacóchar^†
conditional	thacóinn; thacóchainn^† / tacóinn^‡; tacóchainn^†^‡	thacófá; thacóchthá^† / tacófá^‡; tacóchthá^†^‡	thacódh sé, sí; thacóchadh sé, sí^† / tacódh sé, sí^‡; tacóchadh sé, sí^†^‡	thacóimis; thacódh muid; thacóchaimis^†; thacóchadh muid^† / tacóimis^‡; tacódh muid^‡; tacóchaimis^†^‡; tacóchadh muid^†^‡	thacódh sibh; thacóchadh sibh^† / tacódh sibh^‡; tacóchadh sibh^†^‡	thacóidís; thacódh siad; thacóchaidís^†; thacóchadh siad^† / tacóidís^‡; tacódh siad^‡; tacóchaidís^†^‡; tacóchadh siad^†^‡	a thacódh; a thacóchadh^†	thacófaí; thacóchthaí^† / tacófaí^‡; tacóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtacaí mé; go dtacaíod^†	go dtacaí tú; go dtacaír^†	go dtacaí sé, sí	go dtacaímid; go dtacaí muid	go dtacaí sibh	go dtacaí siad; go dtacaíd^†	—	go dtacaítear
past	dá dtacaínn	dá dtacaíteá	dá dtacaíodh sé, sí	dá dtacaímis; dá dtacaíodh muid	dá dtacaíodh sibh	dá dtacaídís; dá dtacaíodh siad	—	dá dtacaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	tacaím	tacaigh	tacaíodh sé, sí	tacaímis	tacaígí; tacaídh^†	tacaídís	—	tacaítear

past participle	tacaithe

verbal noun	tacú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *tacaigh*
radical	lenition	eclipsis
tacaigh	thacaigh	dtacaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Irish

Etymology

Verb

Conjugation

Mutation

Further reading