tóig

See also: toig and tőig

Hungarian

Etymology

tó +‎ -ig

Pronunciation

IPA^(key): [ˈtoːjiɡ]
Hyphenation: tó‧ig

Noun

tóig

terminative singular of tó

Irish

Pronunciation

IPA^(key): /t̪ˠoːɟ/

Verb

tóig (present analytic tóigeann, future analytic tóigfidh, verbal noun tóigeáil, past participle tóigthe)

Cois Fharraige form of tóg

Inflection

Conjugation of *tóig* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	tóigim	tóigeann tú; tóigir^†	tóigeann sé, sí	tóigimid; tóigeann muid	tóigeann sibh	tóigeann siad; tóigid^†	a thóigeann; a thóigeas	tóigtear
past	thóig mé; thóigeas	thóig tú; thóigis	thóig sé, sí	thóigeamar; thóig muid	thóig sibh; thóigeabhair	thóig siad; thóigeadar	a thóig	tóigeadh
past habitual	thóiginn / tóiginn^‡	thóigteá / tóigteá^‡	thóigeadh sé, sí / tóigeadh sé, sí^‡	thóigimis; thóigeadh muid / tóigimis^‡; tóigeadh muid^‡	thóigeadh sibh / tóigeadh sibh^‡	thóigidís; thóigeadh siad / tóigidís^‡; tóigeadh siad^‡	a thóigeadh	thóigtí / tóigtí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	tóigfidh mé; tóigfead	tóigfidh tú; tóigfir^†	tóigfidh sé, sí	tóigfimid; tóigfidh muid	tóigfidh sibh	tóigfidh siad; tóigfid^†	a thóigfidh; a thóigfeas	tóigfear
conditional	thóigfinn / tóigfinn^‡	thóigfeá / tóigfeá^‡	thóigfeadh sé, sí / tóigfeadh sé, sí^‡	thóigfimis; thóigfeadh muid / tóigfimis^‡; tóigfeadh muid^‡	thóigfeadh sibh / tóigfeadh sibh^‡	thóigfidís; thóigfeadh siad / tóigfidís^‡; tóigfeadh siad^‡	a thóigfeadh	thóigfí / tóigfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtóige mé; go dtóigead^†	go dtóige tú; go dtóigir^†	go dtóige sé, sí	go dtóigimid; go dtóige muid	go dtóige sibh	go dtóige siad; go dtóigid^†	—	go dtóigtear
past	dá dtóiginn	dá dtóigteá	dá dtóigeadh sé, sí	dá dtóigimis; dá dtóigeadh muid	dá dtóigeadh sibh	dá dtóigidís; dá dtóigeadh siad	—	dá dtóigtí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	tóigim	tóig	tóigeadh sé, sí	tóigimis	tóigigí; tóigidh^†	tóigidís	—	tóigtear

past participle	tóigthe

verbal noun	tóigeáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *tóig*
radical	lenition	eclipsis
tóig	thóig	dtóig

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.