subveritus
Latin
Etymology
Perfect active participle of subvereor.
Participle
subveritus (feminine subverita, neuter subveritum); first/second-declension participle
- having been fearful or apprehensive
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | subveritus | subverita | subveritum | subveritī | subveritae | subverita | |
| genitive | subveritī | subveritae | subveritī | subveritōrum | subveritārum | subveritōrum | |
| dative | subveritō | subveritae | subveritō | subveritīs | |||
| accusative | subveritum | subveritam | subveritum | subveritōs | subveritās | subverita | |
| ablative | subveritō | subveritā | subveritō | subveritīs | |||
| vocative | subverite | subverita | subveritum | subveritī | subveritae | subverita | |