subplicandus
Latin
Etymology
Future passive participle of subplicō.
Participle
subplicandus (feminine subplicanda, neuter subplicandum); first/second-declension participle
- alternative form of supplicandus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | subplicandus | subplicanda | subplicandum | subplicandī | subplicandae | subplicanda | |
| genitive | subplicandī | subplicandae | subplicandī | subplicandōrum | subplicandārum | subplicandōrum | |
| dative | subplicandō | subplicandae | subplicandō | subplicandīs | |||
| accusative | subplicandum | subplicandam | subplicandum | subplicandōs | subplicandās | subplicanda | |
| ablative | subplicandō | subplicandā | subplicandō | subplicandīs | |||
| vocative | subplicande | subplicanda | subplicandum | subplicandī | subplicandae | subplicanda | |