strzępać

Inherited from Proto-Slavic *strępati.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /str̝æ̃pat͡ɕʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /str̝æ̃pat͡ɕʲ/

strzępać impf

1. (attested in Greater Poland) to fear (to feel fear)
   • 1916 [second half of the 15th century], Stanisław Słoński, editor, Psałterz puławski‎^{scan transliteration, transcription}, numbers 103, 8, Greater Poland:

     Od glossa groma twego będø strzępacz

     [Od głosa groma twego będą strzępać]

• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “strzępać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
• Brückner, Aleksander (1927), “strzęp”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna