stroighnigh

Irish

Etymology

From stroighin (“cement”, noun) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

stroighnigh (present analytic stroighníonn, future analytic stroighneoidh, verbal noun stroighniú, past participle stroighnithe)

  1. (transitive) to cement

Conjugation

Conjugation of stroighnigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present stroighním stroighníonn tú;
stroighnír† 		stroighníonn sé, sí stroighnímid;
stroighníonn muid 		stroighníonn sibh stroighníonn siad;
stroighníd† 		a stroighníonn; a stroighníos stroighnítear
past stroighnigh mé; stroighníos stroighnigh tú; stroighnís stroighnigh sé, sí stroighníomar; stroighnigh muid stroighnigh sibh; stroighníobhair stroighnigh siad; stroighníodar a stroighnigh stroighníodh
past habitual stroighnínn stroighníteá stroighníodh sé, sí stroighnímis; stroighníodh muid stroighníodh sibh stroighnídís; stroighníodh a stroighníodh stroighnítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future stroighneoidh mé;
stroighneod;
stroighneochaidh mé† 		stroighneoidh tú;
stroighneoir†;
stroighneochaidh tú† 		stroighneoidh sé, sí;
stroighneochaidh sé, sí† 		stroighneoimid;
stroighneoidh muid;
stroighneochaimid†;
stroighneochaidh muid† 		stroighneoidh sibh;
stroighneochaidh sibh† 		stroighneoidh siad;
stroighneoid†;
stroighneochaidh siad† 		a stroighneoidh; a stroighneos; a stroighneochaidh†; a stroighneochas† stroighneofar; stroighneochar†
conditional stroighneoinn; stroighneochainn† stroighneofá; stroighneochthᆠstroighneodh sé, sí; stroighneochadh sé, sí† stroighneoimis; stroighneodh muid; stroighneochaimis†; stroighneochadh muid† stroighneodh sibh; stroighneochadh sibh† stroighneoidís; stroighneodh siad; stroighneochaidís†; stroighneochadh siad† a stroighneodh; a stroighneochadh† stroighneofaí; stroighneochthaí†
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go stroighní mé;
go stroighníod† 		go stroighní tú;
go stroighnír† 		go stroighní sé, sí go stroighnímid;
go stroighní muid 		go stroighní sibh go stroighní siad;
go stroighníd† 		— go stroighnítear
past dá stroighnínn dá stroighníteá dá stroighníodh sé, sí dá stroighnímis;
dá stroighníodh muid 		dá stroighníodh sibh dá stroighnídís;
dá stroighníodh siad 		— dá stroighnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— stroighním stroighnigh stroighníodh sé, sí stroighnímis stroighnígí;
stroighnídh† 		stroighnídís — stroighnítear
past participle stroighnithe
verbal noun stroighniú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.