stranguria
Italian
Etymology
From Latin strangūria, from Ancient Greek στραγγουρία (strangouría).
Pronunciation
- IPA(key): /stranˈɡu.rja/
- Rhymes: -urja
- Hyphenation: stran‧gù‧ria
Noun
stranguria f (plural strangurie)
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek στραγγουρία (strangouría).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [straŋˈɡuː.ri.a]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [straŋˈɡuː.ri.a]
Noun
strangūria f (genitive strangūriae); first declension
Declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | strangūria | strangūriae |
| genitive | strangūriae | strangūriārum |
| dative | strangūriae | strangūriīs |
| accusative | strangūriam | strangūriās |
| ablative | strangūriā | strangūriīs |
| vocative | strangūria | strangūriae |
References
- “stranguria”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “stranguria”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “stranguria”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.