strană
Romanian
Etymology
Borrowed from Old Church Slavonic страна (strana, “side”).
Noun
strană f (plural strane)
- church stall
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | strană | strana | strane | stranele | |
| genitive-dative | strane | stranei | strane | stranelor | |
| vocative | strană, strano | stranelor | |||