statuară
Romanian
Etymology
Borrowed from French statuaire or Latin statuarius.
Noun
statuară f (uncountable)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | statuară | statuara | statuare | statuarele | |
| genitive-dative | statuare | statuarei | statuare | statuarelor | |
| vocative | statuară, statuaro | statuarelor | |||