stócáil

Irish

Pronunciation

  • (Connacht) IPA(key): /ˈsˠt̪ˠoːkɑːlʲ/

Verb

stócáil (present analytic stócálann, future analytic stócálfaidh, verbal noun stócáil, past participle stócáilte)

  1. to prepare (oneself), make preparations, get ready (especially to go somewhere)
    Táimid ag stócáil le himeacht.
    We’re getting ready to go.

Conjugation

Conjugation of stócáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present stócálaim stócálann tú;
stócálair† 		stócálann sé, sí stócálaimid; stócálann muid stócálann sibh stócálann siad;
stócálaid† 		a stócálann; a stócálas stócáiltear
past stócáil mé; stócálas stócáil tú; stócálais stócáil sé, sí stócálamar; stócáil muid stócáil sibh; stócálabhair stócáil siad; stócáladar a stócáil stócáladh
past habitual stócálainn stócáilteá stócáladh sé, sí stócálaimis; stócáladh muid stócáladh sibh stócálaidís; stócáladh siad a stócáladh stócáiltí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future stócálfaidh mé;
stócálfad 		stócálfaidh tú;
stócálfair† 		stócálfaidh sé, sí stócálfaimid;
stócálfaidh muid 		stócálfaidh sibh stócálfaidh siad;
stócálfaid† 		a stócálfaidh; a stócálfas stócálfar
conditional stócálfainn stócálfá stócálfadh sé, sí stócálfaimis; stócálfadh muid stócálfadh sibh stócálfaidís; stócálfadh siad a stócálfadh stócálfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go stócála mé;
go stócálad† 		go stócála tú;
go stócálair† 		go stócála sé, sí go stócálaimid;
go stócála muid 		go stócála sibh go stócála siad;
go stócálaid† 		— go stócáiltear
past dá stócálainn dá stócáilteá dá stócáladh sé, sí dá stócálaimis;
dá stócáladh muid 		dá stócáladh sibh dá stócálaidís;
dá stócáladh siad 		— dá stócáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— stócálaim stócáil stócáladh sé, sí stócálaimis stócálaigí;
stócálaidh† 		stócálaidís — stócáiltear
past participle stócáilte
verbal noun stócáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

stócáil m (genitive singular stócála)

  1. verbal noun of stócáil
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.