spréach

Irish

Alternative forms

spiach
spreuch (obsolete)^[1]

Etymology

Back-formation from spréacha, plural of spré, from Middle Irish spréd.^[2]

Pronunciation

IPA^(key): /sˠpʲɾʲeːx/
(Munster) IPA^(key): /sˠpʲɾʲia̯x/^[3]

Noun

spréach f (genitive singular spréiche, nominative plural spréacha)

spark (burst of electrical discharge; particle of glowing matter)

Declension

Declension of spréach (second declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	spréach	spréacha
vocative	a spréach	a spréacha
genitive	spréiche	spréach
dative	spréach spréich (archaic, dialectal)	spréacha

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an spréach	na spréacha
genitive	na spréiche	na spréach
dative	leis an spréach leis an spréich (archaic, dialectal) don spréach don spréich (archaic, dialectal)	leis na spréacha

Verb

spréach (present analytic spréachann, future analytic spréachfaidh, verbal noun spréachadh, past participle spréachta)

to spark (give off sparks)

Conjugation

Conjugation of *spréach* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	spréachaim	spréachann tú; spréachair^†	spréachann sé, sí	spréachaimid; spréachann muid	spréachann sibh	spréachann siad; spréachaid^†	a spréachann; a spréachas	spréachtar
past	spréach mé; spréachas	spréach tú; spréachais	spréach sé, sí	spréachamar; spréach muid	spréach sibh; spréachabhair	spréach siad; spréachadar	a spréach	spréachadh
past habitual	spréachainn	spréachtá	spréachadh sé, sí	spréachaimis; spréachadh muid	spréachadh sibh	spréachaidís; spréachadh siad	a spréachadh	spréachtaí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	spréachfaidh mé; spréachfad	spréachfaidh tú; spréachfair^†	spréachfaidh sé, sí	spréachfaimid; spréachfaidh muid	spréachfaidh sibh	spréachfaidh siad; spréachfaid^†	a spréachfaidh; a spréachfas	spréachfar
conditional	spréachfainn	spréachfá	spréachfadh sé, sí	spréachfaimis; spréachfadh muid	spréachfadh sibh	spréachfaidís; spréachfadh siad	a spréachfadh	spréachfaí

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go spréacha mé; go spréachad^†	go spréacha tú; go spréachair^†	go spréacha sé, sí	go spréachaimid; go spréacha muid	go spréacha sibh	go spréacha siad; go spréachaid^†	—	go spréachtar
past	dá spréachainn	dá spréachtá	dá spréachadh sé, sí	dá spréachaimis; dá spréachadh muid	dá spréachadh sibh	dá spréachaidís; dá spréachadh siad	—	dá spréachtaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	spréachaim	spréach	spréachadh sé, sí	spréachaimis	spréachaigí; spréachaidh^†	spréachaidís	—	spréachtar

past participle	spréachta

verbal noun	spréachadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

References

^ “spréach”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “spréd”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish Dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 21, page 13