speculatorius
Latin
Etymology
From speculātor (“spy, scout”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [spɛ.kʊ.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [spe.ku.laˈtɔː.ri.us]
Adjective
speculātōrius (feminine speculātōria, neuter speculātōrium); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | speculātōrius | speculātōria | speculātōrium | speculātōriī | speculātōriae | speculātōria | |
| genitive | speculātōriī | speculātōriae | speculātōriī | speculātōriōrum | speculātōriārum | speculātōriōrum | |
| dative | speculātōriō | speculātōriae | speculātōriō | speculātōriīs | |||
| accusative | speculātōrium | speculātōriam | speculātōrium | speculātōriōs | speculātōriās | speculātōria | |
| ablative | speculātōriō | speculātōriā | speculātōriō | speculātōriīs | |||
| vocative | speculātōrie | speculātōria | speculātōrium | speculātōriī | speculātōriae | speculātōria | |
Derived terms
Related terms
Descendants
- English: speculatory
References
- “speculatorius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “speculatorius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “speculatorius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
- reconnoitring-vessels: navigia speculatoria
- reconnoitring-vessels: navigia speculatoria
- speculatorius in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[2], pre-publication website, 2005-2016