spíon

See also: spion, Spion, and špión

Irish

Alternative forms

  • spíol

Etymology

From Middle Irish spín, from Latin spīna,[1] from Proto-Indo-European *spey-.

Pronunciation

  • IPA(key): /sˠpʲiːn̪ˠ/, /sˠpʲiːnˠ/

Noun

spíon f (genitive singular spíne, nominative plural spíonta)

  1. spine, thorn
  2. (collective) thorns
  3. thorny shrub or tree

Declension

Declension of spíon (second declension)
bare forms
singular plural
nominative spíon spíonta
vocative a spíon a spíonta
genitive spíne spíonta
dative spíon
spín (archaic, dialectal) 		spíonta
forms with the definite article
singular plural
nominative an spíon na spíonta
genitive na spíne na spíonta
dative leis an spíon
leis an spín (archaic, dialectal)
don spíon
don spín (archaic, dialectal) 		leis na spíonta

Derived terms

Verb

spíon (present analytic spíonann, future analytic spíonfaidh, verbal noun spíonadh, past participle spíonta) (ambitransitive)

  1. tease, comb; pull apart
  2. comb, search, ransack
  3. spend, exhaust

Conjugation

Conjugation of spíon (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present spíonaim spíonann tú;
spíonair† 		spíonann sé, sí spíonaimid; spíonann muid spíonann sibh spíonann siad;
spíonaid† 		a spíonann; a spíonas spíontar
past spíon mé; spíonas spíon tú; spíonais spíon sé, sí spíonamar; spíon muid spíon sibh; spíonabhair spíon siad; spíonadar a spíon spíonadh
past habitual spíonainn spíontá spíonadh sé, sí spíonaimis; spíonadh muid spíonadh sibh spíonaidís; spíonadh siad a spíonadh spíontaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future spíonfaidh mé;
spíonfad 		spíonfaidh tú;
spíonfair† 		spíonfaidh sé, sí spíonfaimid;
spíonfaidh muid 		spíonfaidh sibh spíonfaidh siad;
spíonfaid† 		a spíonfaidh; a spíonfas spíonfar
conditional spíonfainn spíonfá spíonfadh sé, sí spíonfaimis; spíonfadh muid spíonfadh sibh spíonfaidís; spíonfadh siad a spíonfadh spíonfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go spíona mé;
go spíonad† 		go spíona tú;
go spíonair† 		go spíona sé, sí go spíonaimid;
go spíona muid 		go spíona sibh go spíona siad;
go spíonaid† 		— go spíontar
past dá spíonainn dá spíontá dá spíonadh sé, sí dá spíonaimis;
dá spíonadh muid 		dá spíonadh sibh dá spíonaidís;
dá spíonadh siad 		— dá spíontaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— spíonaim spíon spíonadh sé, sí spíonaimis spíonaigí;
spíonaidh† 		spíonaidís — spíontar
past participle spíonta
verbal noun spíonadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “spín”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.