spásáil

Irish

Etymology

From spás (“space”) +‎ -áil (verbal suffix).

Verb

spásáil (present analytic spásálann, future analytic spásálfaidh, verbal noun spásáil, past participle spásáilte)

(typography) space

Conjugation

Conjugation of *spásáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	spásálaim	spásálann tú; spásálair^†	spásálann sé, sí	spásálaimid; spásálann muid	spásálann sibh	spásálann siad; spásálaid^†	a spásálann; a spásálas	spásáiltear
past	spásáil mé; spásálas	spásáil tú; spásálais	spásáil sé, sí	spásálamar; spásáil muid	spásáil sibh; spásálabhair	spásáil siad; spásáladar	a spásáil	spásáladh
past habitual	spásálainn	spásáilteá	spásáladh sé, sí	spásálaimis; spásáladh muid	spásáladh sibh	spásálaidís; spásáladh siad	a spásáladh	spásáiltí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	spásálfaidh mé; spásálfad	spásálfaidh tú; spásálfair^†	spásálfaidh sé, sí	spásálfaimid; spásálfaidh muid	spásálfaidh sibh	spásálfaidh siad; spásálfaid^†	a spásálfaidh; a spásálfas	spásálfar
conditional	spásálfainn	spásálfá	spásálfadh sé, sí	spásálfaimis; spásálfadh muid	spásálfadh sibh	spásálfaidís; spásálfadh siad	a spásálfadh	spásálfaí

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go spásála mé; go spásálad^†	go spásála tú; go spásálair^†	go spásála sé, sí	go spásálaimid; go spásála muid	go spásála sibh	go spásála siad; go spásálaid^†	—	go spásáiltear
past	dá spásálainn	dá spásáilteá	dá spásáladh sé, sí	dá spásálaimis; dá spásáladh muid	dá spásáladh sibh	dá spásálaidís; dá spásáladh siad	—	dá spásáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	spásálaim	spásáil	spásáladh sé, sí	spásálaimis	spásálaigí; spásálaidh^†	spásálaidís	—	spásáiltear

past participle	spásáilte

verbal noun	spásáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Noun

spásáil f (genitive singular spásála)

verbal noun of spásáil
(typography) (act of) spacing

Declension

Declension of spásáil (irregular, no plural)

bare forms
	singular
nominative	spásáil
vocative	a spásáil
genitive	spásála
dative	spásáil

forms with the definite article
	singular
nominative	an spásáil
genitive	na spásála
dative	leis an spásáil don spásáil

Derived terms

déspásáil, spásáil dhá líne, spásáil dhúbailte (“double-spacing”)
spásáil línte (“line spacing”)
spásáil shingil (“single-spacing”)