snáimh
Irish
Verb
snáimh (present analytic snáimheann, future analytic snáimhfidh, verbal noun snámh, past participle snáfa)
- alternative form of snámh (“to swim”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | snáimhim | snáimheann tú; snáimhir† |
snáimheann sé, sí | snáimhimid; snáimheann muid | snáimheann sibh | snáimheann siad; snáimhid† |
a shnáimheann; a shnáimheas | snáimhtear |
| past | shnáimh mé; shnáimheas | shnáimh tú; shnáimhis | shnáimh sé, sí | shnáimheamar; shnáimh muid | shnáimh sibh; shnáimheabhair | shnáimh siad; shnáimheadar | a shnáimh | snáimheadh |
| past habitual | shnáimhinn / snáimhinn‡ |
shnáimhteá / snáimhteᇠ|
shnáimheadh sé, sí / snáimheadh sé, sí‡ |
shnáimhimis; shnáimheadh muid / snáimhimis‡; snáimheadh muid‡ |
shnáimheadh sibh / snáimheadh sibh‡ |
shnáimhidís; shnáimheadh siad / snáimhidís‡; snáimheadh siad‡ |
a shnáimheadh | shnáimhtí / snáimhtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | snáimhfidh mé; snáimhfead |
snáimhfidh tú; snáimhfir† |
snáimhfidh sé, sí | snáimhfimid; snáimhfidh muid |
snáimhfidh sibh | snáimhfidh siad; snáimhfid† |
a shnáimhfidh; a shnáimhfeas | snáimhfear |
| conditional | shnáimhfinn / snáimhfinn‡ |
shnáimhfeá / snáimhfeᇠ|
shnáimhfeadh sé, sí / snáimhfeadh sé, sí‡ |
shnáimhfimis; shnáimhfeadh muid / snáimhfimis‡; snáimhfeadh muid‡ |
shnáimhfeadh sibh / snáimhfeadh sibh‡ |
shnáimhfidís; shnáimhfeadh siad / snáimhfidís‡; snáimhfeadh siad‡ |
a shnáimhfeadh | shnáimhfí / snáimhfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go snáimhe mé; go snáimhead† |
go snáimhe tú; go snáimhir† |
go snáimhe sé, sí | go snáimhimid; go snáimhe muid |
go snáimhe sibh | go snáimhe siad; go snáimhid† |
— | go snáimhtear |
| past | dá snáimhinn | dá snáimhteá | dá snáimheadh sé, sí | dá snáimhimis; dá snáimheadh muid |
dá snáimheadh sibh | dá snáimhidís; dá snáimheadh siad |
— | dá snáimhtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | snáimhim | snáimh | snáimheadh sé, sí | snáimhimis | snáimhigí; snáimhidh† |
snáimhidís | — | snáimhtear |
| past participle | snáife | |||||||
| verbal noun | snámh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| snáimh | shnáimh after an, tsnáimh |
not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- “snámh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- Ó Dónaill, Niall (1977), “snáimh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN