sluaisteáil

Irish

Etymology

sluasaid +‎ -áil

Verb

sluaisteáil (present analytic sluaisteálann, future analytic sluaisteálfaidh, verbal noun sluaisteáil, past participle sluaisteáilte)

  1. to shovel

Conjugation

Conjugation of sluaisteáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present sluaisteálaim sluaisteálann tú;
sluaisteálair† 		sluaisteálann sé, sí sluaisteálaimid; sluaisteálann muid sluaisteálann sibh sluaisteálann siad;
sluaisteálaid† 		a shluaisteálann; a shluaisteálas sluaisteáiltear
past shluaisteáil mé; shluaisteálas shluaisteáil tú; shluaisteálais shluaisteáil sé, sí shluaisteálamar; shluaisteáil muid shluaisteáil sibh; shluaisteálabhair shluaisteáil siad; shluaisteáladar a shluaisteáil sluaisteáladh
past habitual shluaisteálainn /
sluaisteálainn‡ 		shluaisteáilteá /
sluaisteáilteᇠ		shluaisteáladh sé, sí /
sluaisteáladh sé, sí‡ 		shluaisteálaimis; shluaisteáladh muid /
sluaisteáladh muid‡ 		shluaisteáladh sibh /
sluaisteáladh sibh‡ 		shluaisteálaidís; shluaisteáladh siad /
sluaisteálaidís‡; sluaisteáladh siad‡ 		a shluaisteáladh shluaisteáiltí /
sluaisteáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future sluaisteálfaidh mé;
sluaisteálfad 		sluaisteálfaidh tú;
sluaisteálfair† 		sluaisteálfaidh sé, sí sluaisteálfaimid;
sluaisteálfaidh muid 		sluaisteálfaidh sibh sluaisteálfaidh siad;
sluaisteálfaid† 		a shluaisteálfaidh; a shluaisteálfas sluaisteálfar
conditional shluaisteálfainn /
sluaisteálfainn‡ 		shluaisteálfá /
sluaisteálfᇠ		shluaisteálfadh sé, sí /
sluaisteálfadh sé, sí‡ 		shluaisteálfaimis; shluaisteálfadh muid /
sluaisteálfaimis‡; sluaisteálfadh muid‡ 		shluaisteálfadh sibh /
sluaisteálfadh sibh‡ 		shluaisteálfaidís; shluaisteálfadh siad /
sluaisteálfaidís‡; sluaisteálfadh siad‡ 		a shluaisteálfadh shluaisteálfaí /
sluaisteálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go sluaisteála mé;
go sluaisteálad† 		go sluaisteála tú;
go sluaisteálair† 		go sluaisteála sé, sí go sluaisteálaimid;
go sluaisteála muid 		go sluaisteála sibh go sluaisteála siad;
go sluaisteálaid† 		— go sluaisteáiltear
past dá sluaisteálainn dá sluaisteáilteá dá sluaisteáladh sé, sí dá sluaisteálaimis;
dá sluaisteáladh muid 		dá sluaisteáladh sibh dá sluaisteálaidís;
dá sluaisteáladh siad 		— dá sluaisteáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— sluaisteálaim sluaisteáil sluaisteáladh sé, sí sluaisteálaimis sluaisteálaigí;
sluaisteálaidh† 		sluaisteálaidís — sluaisteáiltear
past participle sluaisteáilte
verbal noun sluaisteáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.