sladaigh

Irish

Etymology 1

From slad +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

sladaigh (present analytic sladaíonn, future analytic sladóidh, verbal noun sladú, past participle sladaithe)

(ambitransitive) alternative form of slad (“plunder, pillage, loot; devastate, destroy”)

Conjugation

Conjugation of *sladaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	sladaím	sladaíonn tú; sladaír^†	sladaíonn sé, sí	sladaímid; sladaíonn muid	sladaíonn sibh	sladaíonn siad; sladaíd^†	a shladaíonn; a shladaíos	sladaítear
past	shladaigh mé; shladaíos	shladaigh tú; shladaís	shladaigh sé, sí	shladaíomar; shladaigh muid	shladaigh sibh; shladaíobhair	shladaigh siad; shladaíodar	a shladaigh	sladaíodh
past habitual	shladaínn / sladaínn^‡	shladaíteá / sladaíteá^‡	shladaíodh sé, sí / sladaíodh sé, sí^‡	shladaímis; shladaíodh muid / sladaímis^‡; sladaíodh muid^‡	shladaíodh sibh / sladaíodh sibh^‡	shladaídís; shladaíodh / sladaídís^‡; sladaíodh siad^‡	a shladaíodh	shladaítí / sladaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	sladóidh mé; sladód; sladóchaidh mé^†	sladóidh tú; sladóir^†; sladóchaidh tú^†	sladóidh sé, sí; sladóchaidh sé, sí^†	sladóimid; sladóidh muid; sladóchaimid^†; sladóchaidh muid^†	sladóidh sibh; sladóchaidh sibh^†	sladóidh siad; sladóid^†; sladóchaidh siad^†	a shladóidh; a shladós; a shladóchaidh^†; a shladóchas^†	sladófar; sladóchar^†
conditional	shladóinn; shladóchainn^† / sladóinn^‡; sladóchainn^†^‡	shladófá; shladóchthá^† / sladófá^‡; sladóchthá^†^‡	shladódh sé, sí; shladóchadh sé, sí^† / sladódh sé, sí^‡; sladóchadh sé, sí^†^‡	shladóimis; shladódh muid; shladóchaimis^†; shladóchadh muid^† / sladóimis^‡; sladódh muid^‡; sladóchaimis^†^‡; sladóchadh muid^†^‡	shladódh sibh; shladóchadh sibh^† / sladódh sibh^‡; sladóchadh sibh^†^‡	shladóidís; shladódh siad; shladóchaidís^†; shladóchadh siad^† / sladóidís^‡; sladódh siad^‡; sladóchaidís^†^‡; sladóchadh siad^†^‡	a shladódh; a shladóchadh^†	shladófaí; shladóchthaí^† / sladófaí^‡; sladóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go sladaí mé; go sladaíod^†	go sladaí tú; go sladaír^†	go sladaí sé, sí	go sladaímid; go sladaí muid	go sladaí sibh	go sladaí siad; go sladaíd^†	—	go sladaítear
past	dá sladaínn	dá sladaíteá	dá sladaíodh sé, sí	dá sladaímis; dá sladaíodh muid	dá sladaíodh sibh	dá sladaídís; dá sladaíodh siad	—	dá sladaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	sladaím	sladaigh	sladaíodh sé, sí	sladaímis	sladaígí; sladaídh^†	sladaídís	—	sladaítear

past participle	sladaithe

verbal noun	sladú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

Adjective

sladaigh

genitive/vocative singular masculine of sladach (“plundering, pillaging, looting; devastating, destructive”)

Mutation

Mutated forms of *sladaigh*
radical	lenition	eclipsis
sladaigh	shladaigh after an, tsladaigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.