skronia

Inherited from Proto-Slavic *skornь.^[1] First attested in the end of the 14th century.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /skrɔɲa/
• IPA^(key): (15^th CE) /skrɔɲa/

skronia f (related adjective skronny)

1. (anatomy, attested in Lesser Poland) temple

   Synonyms: ciemię, piesiek

   • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎^{scan transliteration, transcription}, numbers 131, 5, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:

     Acz dam... pokoy skronom mogym (temporibus meis)

     [Acz dam... pokoj skroniom mojim (temporibus meis)]

• Polish: skroń, skronia (Middle Polish or dialectal), skronie n (rare)
  • → Old Ruthenian: скронь (skronʹ)
    • Belarusian: скронь (skronʹ)
    • Ukrainian: скро́ня (skrónja)

• Słownik etymologiczny języka polskiego/skroń on the Polish Wikisource.Wikisource ^pl
• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “skronia”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
• S. Urbańczyk, editor (1980), “skronia”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 8, Wrocław, Warsaw, Kraków, Gdańsk: Polish Academy of Sciences, page 254

• Rhymes: -ɔɲa
• Syllabification: skro‧nia

By surface analysis, skroń +‎ -a.

skronia f (Middle Polish or dialectal)

1. alternative form of skroń
   • 1857, Zygmunt Kaczkowski, Bajronista. Powieść współczesna [The Byronist]‎^[1], quoted in SJP1900, Wilno: Zawadzki, J[ózef]., published 1857, page 309, lines 1–7:

     Żar ognisty natenczas rozlewa się po wszystkich, arteryach, skronie pała jak tarcza metalowa na słońcu, miota się serce jak gdyby pod ustawicznemi razami żelaza i grozi, że pęknie w tych ogniach, że wyrwie się z swego zamknięcia, pierś sobą rozbije i uleci gdzieś w światy dalekie od ziemi, w światy wiekuistéj swobody i szczęścia.

     A fiery heat then pours through all the arteries, the temples burn like a metal shield in the sun, the heart thrashes as if under constant blows of iron and threatens to burst in these fires, to tear itself from its confinement, shatter the chest, and fly away somewhere into worlds far from the earth, into worlds of eternal freedom and happiness.

See the etymology of the corresponding lemma form.

skronia n

1. inflection of skronie:
   1. nominative/accusative/vocative plural
   2. genitive singular

• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “skronia”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “skronia”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 179