skołtunić

Polish

Etymology

From s- +‎ kołtunić.

Pronunciation

  • IPA(key): /skɔwˈtu.ɲit͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -uɲit͡ɕ
  • Syllabification: skoł‧tu‧nić

Verb

skołtunić pf

  1. (transitive) to mat, to tangle
  2. (reflexive with się) to become matted, to become tangled

Conjugation

Conjugation of skołtunić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive skołtunić
future tense 1st skołtunię skołtunimy
2nd skołtunisz skołtunicie
3rd skołtuni skołtunią
impersonal skołtuni się
past tense 1st skołtuniłem,
-(e)m skołtunił
skołtuniłam,
-(e)m skołtuniła
skołtuniłom,
-(e)m skołtuniło
skołtuniliśmy,
-(e)śmy skołtunili
skołtuniłyśmy,
-(e)śmy skołtuniły
2nd skołtuniłeś,
-(e)ś skołtunił
skołtuniłaś,
-(e)ś skołtuniła
skołtuniłoś,
-(e)ś skołtuniło
skołtuniliście,
-(e)ście skołtunili
skołtuniłyście,
-(e)ście skołtuniły
3rd skołtunił skołtuniła skołtuniło skołtunili skołtuniły
impersonal skołtuniono
conditional 1st skołtuniłbym,
bym skołtunił
skołtuniłabym,
bym skołtuniła
skołtuniłobym,
bym skołtuniło
skołtunilibyśmy,
byśmy skołtunili
skołtuniłybyśmy,
byśmy skołtuniły
2nd skołtuniłbyś,
byś skołtunił
skołtuniłabyś,
byś skołtuniła
skołtuniłobyś,
byś skołtuniło
skołtunilibyście,
byście skołtunili
skołtuniłybyście,
byście skołtuniły
3rd skołtuniłby,
by skołtunił
skołtuniłaby,
by skołtuniła
skołtuniłoby,
by skołtuniło
skołtuniliby,
by skołtunili
skołtuniłyby,
by skołtuniły
impersonal skołtuniono by
imperative 1st niech skołtunię skołtuńmy
2nd skołtuń skołtuńcie
3rd niech skołtuni niech skołtunią
passive adjectival participle skołtuniony skołtuniona skołtunione skołtunieni skołtunione
anterior adverbial participle skołtuniwszy
verbal noun skołtunienie

Further reading

  • skołtunić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • skołtunić się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • skołtunić in Polish dictionaries at PWN