sin-seanmháthair

Irish

Etymology

sin- (great) +‎ sean- (old) +‎ máthair (mother)

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʃinʲʃanˠwɑːhəɾʲ/

Noun

sin-seanmháthair m (genitive singular sin-seanmháthar, nominative plural sin-seanmháithreacha)

  1. great-grandmother

Declension

Declension of sin-seanmháthair (fifth declension)
bare forms
singular plural
nominative sin-seanmháthair sin-seanmháithreacha
vocative a shin-seanmháthair a shin-seanmháithreacha
genitive sin-seanmháthar sin-seanmháithreacha
dative sin-seanmháthair sin-seanmháithreacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an sin-seanmháthair na sin-seanmháithreacha
genitive an tsin-seanmháthar na sin-seanmháithreacha
dative leis an tsin-seanmháthair
don tsin-seanmháthair
leis na sin-seanmháithreacha

Mutation

Mutated forms of sin-seanmháthair
radical lenition eclipsis
sin-seanmháthair shin-seanmháthair
after an, tsin-seanmháthair
not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.