sicilicissito
Latin
Etymology
Coined by Plautus, from siculus (“Sicilian”) + -icus + -issō + -itō. The unexpected change of siculi- to sicili-, as well as the presence of the suffix -icus, suggest that Plautus might have intended a pun on sī̆cī̆licus (a diacritic indicating gemination).[1][2]
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sɪ.kɪ.lɪˈkɪs.sɪ.toː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [si.t͡ʃi.liˈt͡ʃis.si.to]
Verb
sicilicissitō (present infinitive sicilicissitāre, perfect active sicilicissitāvī, supine sicilicissitātum); first conjugation, no passive
- (hapax legomenon, humorous) to act in a Sicilian manner; to adopt Sicilian customs
- Synonyms: sicelissō, sicilicissō, sicilissō, sicilizō
Conjugation
Conjugation of sicilicissitō (first conjugation, no passive)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | sicilicissitō | sicilicissitās | sicilicissitat | sicilicissitāmus | sicilicissitātis | sicilicissitant | ||||||
| imperfect | sicilicissitābam | sicilicissitābās | sicilicissitābat | sicilicissitābāmus | sicilicissitābātis | sicilicissitābant | |||||||
| future | sicilicissitābō | sicilicissitābis | sicilicissitābit | sicilicissitābimus | sicilicissitābitis | sicilicissitābunt | |||||||
| perfect | sicilicissitāvī | sicilicissitāvistī | sicilicissitāvit | sicilicissitāvimus | sicilicissitāvistis | sicilicissitāvērunt, sicilicissitāvēre | |||||||
| pluperfect | sicilicissitāveram | sicilicissitāverās | sicilicissitāverat | sicilicissitāverāmus | sicilicissitāverātis | sicilicissitāverant | |||||||
| future perfect | sicilicissitāverō | sicilicissitāveris | sicilicissitāverit | sicilicissitāverimus | sicilicissitāveritis | sicilicissitāverint | |||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | sicilicissitem | sicilicissitēs | sicilicissitet | sicilicissitēmus | sicilicissitētis | sicilicissitent | ||||||
| imperfect | sicilicissitārem | sicilicissitārēs | sicilicissitāret | sicilicissitārēmus | sicilicissitārētis | sicilicissitārent | |||||||
| perfect | sicilicissitāverim | sicilicissitāverīs | sicilicissitāverit | sicilicissitāverīmus | sicilicissitāverītis | sicilicissitāverint | |||||||
| pluperfect | sicilicissitāvissem | sicilicissitāvissēs | sicilicissitāvisset | sicilicissitāvissēmus | sicilicissitāvissētis | sicilicissitāvissent | |||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | sicilicissitā | — | — | sicilicissitāte | — | ||||||
| future | — | sicilicissitātō | sicilicissitātō | — | sicilicissitātōte | sicilicissitantō | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | sicilicissitāre | — | sicilicissitāns | — | |||||||||
| future | sicilicissitātūrum esse | — | sicilicissitātūrus | — | |||||||||
| perfect | sicilicissitāvisse | — | — | — | |||||||||
| perfect potential | sicilicissitātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| sicilicissitandī | sicilicissitandō | sicilicissitandum | sicilicissitandō | sicilicissitātum | sicilicissitātū | ||||||||