siab
Irish
Pronunciation
- IPA(key): /ʃiəbˠ/[1]
Noun
siab f
- alternative form of síob (“gust; ride, lift”)
Verb
siab (present analytic siabann, future analytic siabfaidh, verbal noun siabadh, past participle siabtha)
- alternative form of síob (“to blow (away), drift”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | siabaim | siabann tú; siabair† |
siabann sé, sí | siabaimid; siabann muid | siabann sibh | siabann siad; siabaid† |
a shiabann; a shiabas | siabtar |
| past | shiab mé; shiabas | shiab tú; shiabais | shiab sé, sí | shiabamar; shiab muid | shiab sibh; shiababhair | shiab siad; shiabadar | a shiab | siabadh |
| past habitual | shiabainn / siabainn‡ |
shiabtá / siabtᇠ|
shiabadh sé, sí / siabadh sé, sí‡ |
shiabaimis; shiabadh muid / siabaimis‡; siabadh muid‡ |
shiabadh sibh / siabadh sibh‡ |
shiabaidís; shiabadh siad / siabaidís‡; siabadh siad‡ |
a shiabadh | shiabtaí / siabtaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | siabfaidh mé; siabfad |
siabfaidh tú; siabfair† |
siabfaidh sé, sí | siabfaimid; siabfaidh muid |
siabfaidh sibh | siabfaidh siad; siabfaid† |
a shiabfaidh; a shiabfas | siabfar |
| conditional | shiabfainn / siabfainn‡ |
shiabfá / siabfᇠ|
shiabfadh sé, sí / siabfadh sé, sí‡ |
shiabfaimis; shiabfadh muid / siabfaimis‡; siabfadh muid‡ |
shiabfadh sibh / siabfadh sibh‡ |
shiabfaidís; shiabfadh siad / siabfaidís‡; siabfadh siad‡ |
a shiabfadh | shiabfaí / siabfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go siaba mé; go siabad† |
go siaba tú; go siabair† |
go siaba sé, sí | go siabaimid; go siaba muid |
go siaba sibh | go siaba siad; go siabaid† |
— | go siabtar |
| past | dá siabainn | dá siabtá | dá siabadh sé, sí | dá siabaimis; dá siabadh muid |
dá siabadh sibh | dá siabaidís; dá siabadh siad |
— | dá siabtaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | siabaim | siab | siabadh sé, sí | siabaimis | siabaigí; siabaidh† |
siabaidís | — | siabtar |
| past participle | siabtha | |||||||
| verbal noun | siabadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| siab | shiab after an, tsiab |
not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 163, page 62
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “siabaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1032; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “siab”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
White Hmong
Pronunciation
- IPA(key): /ʂiə̯˥/
Etymology 1
From Proto-Hmong-Mien *-hri̯əŋ (“high, tall”),[1] probably borrowed from Proto-Sino-Tibetan *m-raŋ (“high, long”), whence Chinese 陵 (líng, “mound, hill”) and Burmese မြင့် (mrang., “high, tall”).[2]
Adjective
siab
Noun
siab
Etymology 2
From Proto-Hmong-Mien *-hri̯ən (“liver”); possibly related to Middle Chinese 肝 (MC kan, “liver”).[2] Note the difference in coda consonant between this and Etymology 1.[1]
Noun
siab (classifier: nplooj)
Noun
siab (classifier: lub)
- (figuratively) the liver regarded as the seat of the affections and emotions (like the heart in English)
References
- Heimbach, Ernest E. (1979), White Hmong — English Dictionary[1], SEAP Publications, →ISBN, pages 295-8.
- ↑ 1.0 1.1 Ratliff, Martha (2010), Hmong-Mien language history (Studies in Language Change; 8), Canberra, Australia: Pacific Linguistics, →ISBN, page 282.
- ↑ 2.0 2.1 https://web.archive.org/web/20101031002604/http://wold.livingsources.org/vocabulary/25