sið
Jamtish
Etymology
From Old Norse siðr, from Proto-Germanic *siduz. Cognate with Swedish sed, Icelandic siður, German Sitte.
Pronunciation
Noun
sið m
Declension
| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | sið | sið'enn | sidir, siðar | sidin, siðan |
| dative | sið | sið'a | sidir, siðan | sidum, siðum |
| compound-genitive | sjadar, sadar | ― | saða | ― |
| vocative | sið | ― | siðer | ― |
Old English
Noun
sīð m
- alternative spelling of sīþ