septuennium
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sɛp.tuˈɛn.ni.ũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [sep.tuˈɛn.ni.um]
Etymology 1
From septuennis (“of seven years; seven years old”) + -ium.
Noun
septuennium n (genitive septuenniī or septuennī); second declension
- (obsolete, only attested in glosses) a period of seven years, a septennium or †septenniad
- c. 2nd century, Sextus Pompeius Festus, De verborum significatione page 153:
- Septuennio quoque usus est, ut priore numero. Sed id non permansit in usu, nec amplius processit in majorem.
- (please add an English translation of this quotation)
- Septuennio quoque usus est, ut priore numero. Sed id non permansit in usu, nec amplius processit in majorem.
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | septuennium | septuennia |
| genitive | septuenniī septuennī1 |
septuenniōrum |
| dative | septuenniō | septuenniīs |
| accusative | septuennium | septuennia |
| ablative | septuenniō | septuenniīs |
| vocative | septuennium | septuennia |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Alternative forms
Coordinate terms
- (2-year period): biennium
- (3-year period): triennium
- (4-year period): quadriennium
- (5-year period): quīnquennium
- (6-year period): sexennium
- (8-year period): octennium
- (9-year period): novennium
- (10-year period): decennium
Descendants
- English: septennium
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
septuennis
- genitive masculine/feminine/neuter plural of septuennis
References
- “septŭennĭum”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “septŭennĭum”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 1,427/1.