semti

Lithuanian

Etymology

From Proto-Indo-European *semH- (to scoop, draw).[1] Cognate with Latin sentīna (bilgewater, bilge (of a ship)), Proto-Celtic *semeti (to pour), and possibly Ancient Greek ᾰ̓́μη (ắmē, shovel; pail).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsʲæ̂ːmʲtʲɪ/

Verb

sémti (third-person present tense sẽmia, third-person past tense sė́mė)

  1. to draw, scoop (water, etc.)

Conjugation

Conjugation of semti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present semiù semi̇̀ sẽmia sẽmiame,
sẽmiam
sẽmiate,
sẽmiat
sẽmia
past sė́miau sė́mei sė́mė sė́mėme,
sẽmiom
sė́mėte,
sẽmiot
sė́mė
past frequentative sémdavau sémdavai sémdavo sémdavome,
sémdavom
sémdavote,
sémdavot
sémdavo
future sémsiu sémsi sẽms sémsime,
sémsim
sémsite,
sémsit
sẽms
subjunctive sémčiau sémtum sémtų sémtumėme,
sémtumėm,
sémtume
sémtumėte,
sémtumėt
sémtų
imperative sémk,
sémki
tesẽmia sémkime,
sémkim
sémkite,
sémkit
tesẽmia
Participles of semti
adjectival (dalyviai)
active passive
present sẽmiąs, sẽmiantis sẽmiomas
past sė́męs sémtas
past frequentative sémdavęs
future sémsiąs, sémsiantis sémsimas
participle of necessity sémtinas
adverbial
special pusdalyvis sémdamas
half-participle present sẽmiant
past sė́mus
past frequentative sémdavus
future sémsiant
manner of action būdinys sémte, sémtinai
  • samtis (ladle)

References

  1. ^ Smoczyński, Wojciech (2007), “sémti”, in Słownik etymologiczny języka litewskiego [Etymological Dictionary of the Lithuanian Language]‎[1] (in Polish), Vilnius: Vilnius University, pages 542-3

Turkish

Noun

semti

  1. definite singular accusative of semt