semiputatus
Latin
Etymology
From sēmi- (“half, semi-”) + putātus (“pruned”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [seː.mɪ.pʊˈtaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [se.mi.puˈtaː.tus]
Adjective
sēmiputātus (feminine sēmiputāta, neuter sēmiputātum); first/second-declension adjective
- half-pruned, partly pruned
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | sēmiputātus | sēmiputāta | sēmiputātum | sēmiputātī | sēmiputātae | sēmiputāta | |
| genitive | sēmiputātī | sēmiputātae | sēmiputātī | sēmiputātōrum | sēmiputātārum | sēmiputātōrum | |
| dative | sēmiputātō | sēmiputātae | sēmiputātō | sēmiputātīs | |||
| accusative | sēmiputātum | sēmiputātam | sēmiputātum | sēmiputātōs | sēmiputātās | sēmiputāta | |
| ablative | sēmiputātō | sēmiputātā | sēmiputātō | sēmiputātīs | |||
| vocative | sēmiputāte | sēmiputāta | sēmiputātum | sēmiputātī | sēmiputātae | sēmiputāta | |
References
- “semiputatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “semiputatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “semiputatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.