semimortuus
Latin
Etymology
From sēmi- (“half, semi-”) + mortuus (“dead”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [seː.mɪˈmɔr.tu.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [se.miˈmɔr.tu.us]
Adjective
sēmimortuus (feminine sēmimortua, neuter sēmimortuum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | sēmimortuus | sēmimortua | sēmimortuum | sēmimortuī | sēmimortuae | sēmimortua | |
| genitive | sēmimortuī | sēmimortuae | sēmimortuī | sēmimortuōrum | sēmimortuārum | sēmimortuōrum | |
| dative | sēmimortuō | sēmimortuae | sēmimortuō | sēmimortuīs | |||
| accusative | sēmimortuum | sēmimortuam | sēmimortuum | sēmimortuōs | sēmimortuās | sēmimortua | |
| ablative | sēmimortuō | sēmimortuā | sēmimortuō | sēmimortuīs | |||
| vocative | sēmimortue | sēmimortua | sēmimortuum | sēmimortuī | sēmimortuae | sēmimortua | |
References
- “semimortuus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “semimortuus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “semimortuus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.