semicrematus
Latin
Etymology
From sēmi- (“half, semi-”) + cremātus (“burned”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [seː.mɪ.krɛˈmaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [se.mi.kreˈmaː.tus]
Adjective
sēmicremātus (feminine sēmicremāta, neuter sēmicremātum); first/second-declension adjective
- half-burned
- Synonyms: sēmustus, sēmicremus
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | sēmicremātus | sēmicremāta | sēmicremātum | sēmicremātī | sēmicremātae | sēmicremāta | |
| genitive | sēmicremātī | sēmicremātae | sēmicremātī | sēmicremātōrum | sēmicremātārum | sēmicremātōrum | |
| dative | sēmicremātō | sēmicremātae | sēmicremātō | sēmicremātīs | |||
| accusative | sēmicremātum | sēmicremātam | sēmicremātum | sēmicremātōs | sēmicremātās | sēmicremāta | |
| ablative | sēmicremātō | sēmicremātā | sēmicremātō | sēmicremātīs | |||
| vocative | sēmicremāte | sēmicremāta | sēmicremātum | sēmicremātī | sēmicremātae | sēmicremāta | |
References
- “semicrematus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “semicrematus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “semicrematus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.