sedatio
Latin
Etymology
Noun
sēdātiō f (genitive sēdātiōnis); third declension
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sēdātiō | sēdātiōnēs |
| genitive | sēdātiōnis | sēdātiōnum |
| dative | sēdātiōnī | sēdātiōnibus |
| accusative | sēdātiōnem | sēdātiōnēs |
| ablative | sēdātiōne | sēdātiōnibus |
| vocative | sēdātiō | sēdātiōnēs |
Descendants
(Note: the terms are unsorted)
- → Catalan: sedació
- → Czech: sedace
- → English: sedation
- → Finnish: sedaatio
- → French: sédation
- → Dutch: sedatie
- → Romanian: sedație
- → Turkish: sedasyon
- → Italian: sedazione
- → Polish: sedacja
- → Portuguese: sedação
- → Russian: седация (sedacija)
- → Slovak: sedácia
- → Spanish: sedación
- ⇒ German: Sedierung
- ⇒ Swedish: sedaring
References
- “sedatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “sedatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- "sedatio", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “sedatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.