screatus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [skreˈaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [skreˈaː.tus]
Etymology 1
Perfect passive participle of screō.
Participle
screātus (feminine screāta, neuter screātum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | screātus | screāta | screātum | screātī | screātae | screāta | |
| genitive | screātī | screātae | screātī | screātōrum | screātārum | screātōrum | |
| dative | screātō | screātae | screātō | screātīs | |||
| accusative | screātum | screātam | screātum | screātōs | screātās | screāta | |
| ablative | screātō | screātā | screātō | screātīs | |||
| vocative | screāte | screāta | screātum | screātī | screātae | screāta | |
Etymology 2
From screō + -tus (forming action nouns).
Noun
screātus m (genitive screātūs); fourth declension (hapax legomenon, Old Latin)
- a hawking, the/a clearing of one's throat
- 163 BCE, Publius Terentius Afer, Heauton Timorumenos 271–273:
- ego te autem novi quăm ĕsse soleas inpotens;
inversa verba, eversas cervices tuas,
gemitus screatus tussis risus abstine.- (please add an English translation of this quotation)
- ego te autem novi quăm ĕsse soleas inpotens;
Declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | screātus | screātūs |
| genitive | screātūs | screātuum |
| dative | screātuī | screātibus |
| accusative | screātum | screātūs |
| ablative | screātū | screātibus |
| vocative | screātus | screātūs |
Further reading
- “scrĕātus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “scrĕātŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.