scrúdaigh

Irish

Alternative forms

scrúduigh, sgrúdaigh, sgrúduigh (superseded)^[1]

Etymology

From Middle Irish *scrútaigid, from Old Irish scrútaid, from Latin scrūtor. By surface analysis, scrúd +‎ -igh

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /ˈsˠkɾˠuːd̪ˠɪɟ/
(Galway) IPA^(key): /ˈsˠkɾˠuːd̪ˠə/
(Mayo) IPA^(key): /ˈsˠkɾˠuːd̪ˠiː/
(Ulster) IPA^(key): /ˈsˠkɾˠuːd̪ˠi/

Verb

scrúdaigh (present analytic scrúdaíonn, future analytic scrúdóidh, verbal noun scrúdú, past participle scrúdaithe)

(education) to examine

Conjugation

Conjugation of *scrúdaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	scrúdaím	scrúdaíonn tú; scrúdaír^†	scrúdaíonn sé, sí	scrúdaímid; scrúdaíonn muid	scrúdaíonn sibh	scrúdaíonn siad; scrúdaíd^†	a scrúdaíonn; a scrúdaíos	scrúdaítear
past	scrúdaigh mé; scrúdaíos	scrúdaigh tú; scrúdaís	scrúdaigh sé, sí	scrúdaíomar; scrúdaigh muid	scrúdaigh sibh; scrúdaíobhair	scrúdaigh siad; scrúdaíodar	a scrúdaigh	scrúdaíodh
past habitual	scrúdaínn	scrúdaíteá	scrúdaíodh sé, sí	scrúdaímis; scrúdaíodh muid	scrúdaíodh sibh	scrúdaídís; scrúdaíodh	a scrúdaíodh	scrúdaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	scrúdóidh mé; scrúdód; scrúdóchaidh mé^†	scrúdóidh tú; scrúdóir^†; scrúdóchaidh tú^†	scrúdóidh sé, sí; scrúdóchaidh sé, sí^†	scrúdóimid; scrúdóidh muid; scrúdóchaimid^†; scrúdóchaidh muid^†	scrúdóidh sibh; scrúdóchaidh sibh^†	scrúdóidh siad; scrúdóid^†; scrúdóchaidh siad^†	a scrúdóidh; a scrúdós; a scrúdóchaidh^†; a scrúdóchas^†	scrúdófar; scrúdóchar^†
conditional	scrúdóinn; scrúdóchainn^†	scrúdófá; scrúdóchthá^†	scrúdódh sé, sí; scrúdóchadh sé, sí^†	scrúdóimis; scrúdódh muid; scrúdóchaimis^†; scrúdóchadh muid^†	scrúdódh sibh; scrúdóchadh sibh^†	scrúdóidís; scrúdódh siad; scrúdóchaidís^†; scrúdóchadh siad^†	a scrúdódh; a scrúdóchadh^†	scrúdófaí; scrúdóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go scrúdaí mé; go scrúdaíod^†	go scrúdaí tú; go scrúdaír^†	go scrúdaí sé, sí	go scrúdaímid; go scrúdaí muid	go scrúdaí sibh	go scrúdaí siad; go scrúdaíd^†	—	go scrúdaítear
past	dá scrúdaínn	dá scrúdaíteá	dá scrúdaíodh sé, sí	dá scrúdaímis; dá scrúdaíodh muid	dá scrúdaíodh sibh	dá scrúdaídís; dá scrúdaíodh siad	—	dá scrúdaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	scrúdaím	scrúdaigh	scrúdaíodh sé, sí	scrúdaímis	scrúdaígí; scrúdaídh^†	scrúdaídís	—	scrúdaítear

past participle	scrúdaithe

verbal noun	scrúdú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

scrúdaitheoir

References

^ “scrúdaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy