scirpeus
Latin
Alternative forms
Etymology
From scirpus (“rush”) + -eus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈskɪr.pe.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈʃir.pe.us]
Adjective
scirpeus (feminine scirpea, neuter scirpeum); first/second-declension adjective
- pertaining to rushes (plant)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | scirpeus | scirpea | scirpeum | scirpeī | scirpeae | scirpea | |
| genitive | scirpeī | scirpeae | scirpeī | scirpeōrum | scirpeārum | scirpeōrum | |
| dative | scirpeō | scirpeae | scirpeō | scirpeīs | |||
| accusative | scirpeum | scirpeam | scirpeum | scirpeōs | scirpeās | scirpea | |
| ablative | scirpeō | scirpeā | scirpeō | scirpeīs | |||
| vocative | scirpee | scirpea | scirpeum | scirpeī | scirpeae | scirpea | |
Derived terms
References
- “scirpeus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “scirpeus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “scirpeus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.