scipwealh
Old English
Etymology
Compound of sċip (“ship”) + wealh (“Celt, foreigner, slave”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʃipˌwæ͜ɑlx/, [ˈʃipˌwæ͜ɑɫx]
Noun
sċipwealh m
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sċipwealh | sċipwealan |
| accusative | sċipwealan | sċipwealan |
| genitive | sċipwealan | sċipwealena |
| dative | sċipwealan | sċipwealum |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “scip-wealh”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.