sciproþor
Old English
Etymology
Compound of sċip (“ship”) + rōþor (“rudder”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʃipˌreːθ.rɑ/, [ˈʃipˌreːð.rɑ]
Noun
sċiprōþor n
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sċiprōþor | sċiprōþor |
| accusative | sċiprōþor | sċiprōþor |
| genitive | sċiprōþres | sċiprōþra |
| dative | sċiprōþre | sċiprōþrum |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “scip-róðer”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.